15.03.2019

"Siostra taka jak ja" Barbara Jean Hicks


Walt Disney, Barbara Jean Hicks
Tłumaczenie: Zuzanna NaczyńskaSeria: Kraina Lodu
Wydawnictwo: Egmont Polska
tytuł oryginału: Frozen A Sister More Like Me
data wydania: 22 września 2014
ISBN: 9788328104839
liczba stron: 32






Anny i Elzy chyba nikomu przedstawiać nie muszę. Bohaterki filmu "Kraina Lodu" na dobre zawładnęły sercami dziewczynek w najróżniejszym wieku. Każda z nich gotowa jest zrobić naprawdę wiele, by zdobyć kolejne gadżety ze swoimi ulubienicami. Ten fakt jest na tyle oczywisty, że firmy prześcigają się we wpuszczaniu na rynek coraz to nowych produktów z czarującymi siostrami, w tym również książek. Jakość towarów bywa różna, więc zanim zdecydujecie się na zakup, warto wszystkiemu dokładnie się przyjrzeć. Książką, którą z pewnością mogę polecić każdej fance "Krainy Lodu", jest historia zatytułowana "Siostra taka jak ja".

Anna i Elza prowadzą tutaj ciekawy, wierszowany dialog. Opowiadają o tym, co dla nich ważne i o swojej filozofii życiowej. Szybko okazuje się, że bardzo się od siebie różnią. Dwa odmienne charaktery, usposobienia, temperamenty. Siostry zdają się łączyć wyłącznie więzy krwi. Może właśnie to sprawia, że ich relacja jest tak wyjątkowa i niepowtarzalna?

"Siostra taka jak ja" to przepiękna opowieść o wyjątkowości siostrzanej miłości, silniejszej od jakichkolwiek przeciwności losu. Niewielka gabarytowo książeczka uświadamia młodemu czytelnikowi, że każdy człowiek jest na swój sposób wspaniały, a różnice charakteru sprawiają, że nasze życie i kontakty z innymi osobami nabierają dodatkowych barw. Świat byłby naprawdę nudny, gdyby wszyscy byli tacy sami, więc nawet jeśli pewne zachowania mogą nas zaskakaiwać, być sprzeczne z naszymi przekonaniami, warto zadać sobie wysiłek i spróbować zrozumieć drugiego człowieka.





Książka poświęcona bohaterkom "Krainy Lodu" oczywiście musi być atrakcyjna wizualnie i tutaj wydawnictwo stanęło na wysokości zadania. Piękne ilustracje sprawiają, że dzieci z dużą przyjemnością będą powracać do tej opowieści. Wpadający w ucho, wierszowany tekst jest z całą pewnością dodatkowym atutem.

"Siostra taka jak ja" to opowieść idealna dla małych fanek Anny i Elzy. Młodsze dziewczynki z przyjemnością posłuchają uroczych wierszyków, starsze mogą pokusić się o samodzielne czytanie. Książka cieszy oko pięknymi obrazkami i doskonale nada się na prezent. Polecam.





Tę książkę, jak również wiele innych, interesujących produktów z uroczymi siostrami znajdziecie w sklepie krainaksiezniczek.pl. Zachęcam do odwiedzin.





UWAGA! Sklep krainaksiezniczek.pl ogłosił na Facebooku konkurs, w którym można wygrać pływającą lalkę Ariel, na widok której szybciej zabije serce niejednej dziewczynki. Jeżeli jesteście zainteresowani udziałem, kliknijcie TUTAJ.


13.03.2019

"Zapach bzu" Karolina Wilczyńska




Autor: Karolina Wilczyńska
Cykl: Rok na Kwiatowej (tom 5)
Wydawnictwo: Czwarta Strona
data wydania: 13 marca 2019
ISBN: 9788379761913
liczba stron: 328





Znacie to uczucie, gdy kończycie lekturę ostatniego tomu ulubionej książkowej serii? Człowiek przywiązał się do bohaterów, pokochał styl i dowcip książek, i niestety musi pogodzić się z faktem, że wspaniała, czytelnicza przygoda właśnie na dobre się kończy. A może to wcale nie koniec? Karolina Wilczyńska z całą pewnością mile zaskoczyła swoje czytelniczki, które pokochały perypetie mieszkańców bloku na ulicy Kwiatowej. Drugi sezon "Roku na Kwiatowej" to nowe, barwne postacie i szereg nowych, przezabawnych historii.

Choć przepiękna okładka książki urzeka delikatnością kwiatów, zabrakło mi na niej ... mordki sympatycznego psiaka, bo nie ulega wątpliwości, że w tej książce psy są co najmniej tak ważne, jak nowi bohaterowie. Jakby na to nie spojrzeć, to właśnie od nich zaczyna się cała historia, a jeszcze bardziej konkretnie od tajemniczego kartonu, znalezionego na ulicy. Nikt nie wie, kto go zostawił i co z nim zrobić. Jedno jest jednak pewne - w momencie, gdy odchyli się jego wieko, losy czwórki sąsiadów na dobre się połączą...

Każdego dnia spotykamy na drodzę masę ludzi. Część z nich mijamy regularnie, bo mieszkają gdzieś blisko nas, mimo to nie znamy ich imion, nigdy nie zatrzymujemy się, by porozmawiać, co najwyżej wymieniamy zdawkowe "dzień dobry". Nie inaczej jest z bohaterami książki "Zapach bzu". To ludzie, którzy mogliby mieszkać wszędzie, możliwe, że któryś z nich przypomina nawet naszego sąsiada czy sąsiadkę. Być może właśnie dlatego tak szybko zyskują oni naszą sympatię i z dużym zainteresowaniem śledzimy rozwój ich znajomości. 

Podobnie jak we wcześniejszych tomach, niejako "wkraczamy" tu do książki i "rozmawiamy" z jej bohaterami. Najpierw odwiedzamy Julię, sympatyczną studentkę medycyny z dość skomplikowanymi relacjami z rodziną i bagażem trudnych wspomnień. Następnie zaglądamy do Kaji, intrygującej kobiety, która tylko z trudem jest w stanie zapanować nad pękającym w szwach terminarzem. Oczywiście znajdzie się też nieco czasu na odwiedziny u Danuty, właścicielki kancelarii, której coraz trudniej porozumieć się z własnym synem, i u Norberta, który niedawno wprowadził się do bloku ze swoim partnerem, Dominikiem. Każdy bohater to inny punkt widzenia i inna filozofia życiowa. W sumie składają się one na niezwykle ciepłą i wielowarstwową historię, przy której łatwo zapomnieć o otaczającym nas świecie.

Osoby, które znają twórczość Karoliny Wilczyńskiej wiedzą, czego mogą spodziewać się po tej powieści i na pewno się nie zawiodą. Po raz kolejny będzie zabawnie, ale i momentami sentymentalnie. Pojawią się problemy i sprawy do przemyślenia, wszystko będzie jednak tak dobrze zbilansowane, że całość przeczytamy niemal za jednym zamachem. 

"Zapach bzu" to historia poruszająca wiele ważnych tematów. Trud wydostawania się spod skrzydeł nadopiekuńczych rodziców, trauma, która odbiera siły do walki o lepsze jutro, dążenie do perfekcji, ale również smutny los wielu bezdomnych zwierząt. Przy tej książce na pewno nie będziecie się nudzić, a nowi bohaterowie szybko skradną Wasze serca. Gorąco polecam fanom autorki, jak również wszystkim miłośnikom literatury kobiecej.

07.03.2019

"Złodziej stulecia" Gaja Kołodziej






Wydawnictwo: Lucky
data wydania: 22 listopada 2017
ISBN: 9788365351517
liczba stron: 320





Gaja Kołodziej jest powieściopisarką, psychologiem i coachem. W swoim dorobku ma ona już kilka ciepło przyjętych powieści, jest również członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. "Złodziej stulecia" to jej najnowsza powieść, skierowana do młodego czytelnika.

Wiki jest studentką robotyki, pracuje w warsztacie samochodowym i marzy o tym, by zostać Super Women. Trenuje taekwondo i krav magę. Pewnego dnia trafia na trop tajemniczego przestępcy, który postanawia zrobić z niej swoją praktykantkę. Ten pomysł zdecydowanie nie przypada do gustu Tomowi, który już od jakiegoś czasu pobiera nauki u znanego złodzieja. Wiki czekają naprawde niesamowite i intensywne dni...

Pomysł na fabułę jest dość ciekawy, podobnie zresztą kreacja głównej bohaterki. Łatwo zapałać sympatią do nietuzinkowej dziewczyny, która z pasją konstruuje roboty, wchodzi do domów przez okna i co chwila pakuje się w kłopoty. Bardzo sympatycznie prezentują się również jej przyjaciele no i oczywiście rywal, tajemniczy Tom. Całość ma spory potencjał, niestety książka sprawia jednak wrażenie wstępnej wersji, która wymaga jeszcze sporo pracy, by powalić czytelników na kolana. 

Najsłabszym punktem jest tu postać przestępcy, szumnie nazwanego złodziejem stulecia. Choć z założenia ma być naprawdę wyjątkowy, od chwili, gdy poznaje Wiki, nie robi niemal niczego poza przyglądaniem się kłótniom i potyczkom pomiędzy Wiki i Tomem. Trudno powiedzieć, dlaczego ma on być tak wyjątkowy i nieuchwytny. Mało tego, choć policja poszukuje go od dawna i podobno ma na koncie szereg przestępstw, spoglądając na jego działalność w powieści, trzeba by raczej powiedzieć, że to pomocnik wymiaru sprawiedliwości. Niestety brak logiki i rozwinięcia tematu sprawia, że to raczej irytująca a nie intrygująca postać. Drugi wątek, do którego trzeba było bardziej się przyłożyć to sceny z udziałem matki Wiki. Kobieta przez większość czasu wtapia się w tło, trudno tu doszukać się głębszej relacji z córką, trudno więc przejąć się dramatem, rozgrywającym się pod koniec książki. Wydaje się on po prostu sztuczny i mocno naciągany. Nie inaczej ma się rzecz z pewnym romansem, który wychodzi na jaw, po czym nic konkretnego z tego nie wynika. Podsumowując, w książce pojawia się sporo dobrych pomysłów, niestety bardzo niedopracowanych, porzuconych w mało zrozumiałych momentach.

Pomimo wad, książka ma szanse spodobać się młodym czytelnikom, a raczej czytelniczkom. Postać Wiki jest po prostu na tyle nietuzinkowa i ciekawa, że łatwo zapałać do niej sympatią. Miło spotkać się z przebojową "chłopczycą", pomarzyć, że ktoś taki mógłby zwrócić uwagę i zdobyć uznanie nieuchwytnego przestępcy. 

"Złodzieja stulecia" czyta się szybko, bez głębszej refleksji. To dobra pozycja dla zbuntowanych nastolatek, marzących o wielkich czynach. Starszym czytelnikom polecam raczej inny rodzaj literatury.

02.03.2019

"Odezwij się" Magdalena Zimniak






Autor: Magdalena Zimniak
Wydawnictwo: Prozami
data wydania: 4 kwietnia 2017
ISBN: 9788365223814
liczba stron: 368





Magdalena Zimniak jest autorką kilku uznanych powieści oraz kilkunastu opowiadań. Z wykształcenia anglistka, w życiu prywatnym mężatka i mama. W swych książkach opisuje historie trudne, dramatyczne, dotyka skomplikowanych ludzkich realcji, przemocy, rozdarcia emocjonalnego, lęków, wstydu. Nie inaczej jest w powieści "Odezwij się", która szybko wciąga i na długo nie daje o sobie zapomnieć.

Rodzina Mielczarków z pozoru niczym nie różni się od innych. Ot jedna z tych porządnych, kulturalnych rodzin, które niczym szczególnym się nie wyróżniają. Tym większe jest więc zaskoczenie, gdy pewnego dnia bez śladu znikają dzieci, Ada i Rafałek. Rodzice są absolutnie przekonani, że zostały porwane. Tymczasem policja sugeruje zupełnie inną wersję zdarzeń. Jakież musi być zaskoczenie małżeństwa, gdy dowiaduje się, że ich córka od dawna zmaga się z nerwicą natręctw i nie można wykluczyć, że to właśnie ona skrzywdziła młodszego brata. Co naprawdę stało się z dziećmi? Rodzinę Mielczarków czekają niewyobrażalnie trudne tygodnie...

"Odezwij się" to opowieść o rodzinie, która musi przejść przez wyjątkowo dramatyczne wydarzenia. W obliczu tak wielkiej tragedii, trudno trzymać na wodzy emocje i nawet największa miłość zostaje wystawiona na próbę. Udręka niepewności, domysły, nawet odruchy graniczące z paranoją, a do tego coraz większe wyrzuty sumienia i przekonanie, że obecne cierpienie jest "karą" za błędy popełnione w przeszłości.

Autorka znakomicie prowadzi wiele psychologicznych wątków, ukazuje ogromne bogactwo emocji kłębiących się w bohaterach, wystawia ich na ciężkie próby i pozwala nam obserwować, jak radzą sobie z ogromną presją i niekończącym się pasmem rozczarowań. Zimniak każdemu z bohaterów poświęciła wiele uwagi, znakomicie opisała jego naturę, pokazała, jak reaguje na zmieniające się okoliczności. I choć na pierwszym planie widzymy rodzinę, szybko okazuje się, że jest w niej wiele ... samotności. Matka walcząca z depresją poporodową i prozą życia, ojciec oddany karierze naukowej, trzynastoletnia Ada samotnie walcząca z odrażającymi obrazami, jakie podsuwa jej świadomość i mały Rafałek, który po prostu pragnie miłości i bliskości. Z pozoru wydaje się, że Mielczarkowie to przykładne małżeństwo, stając jednak w obliczu prawdy, musimy zastanowić się również nad relacjami we własnych rodzinach. W dzisiejszych czasach bardzo łatwo jest się zagubić i zamknąć w sobie...

Doskonale nakreślona fabuła nieustannie trzyma w napięciu i sprawia, że trudno oderwać się od książki. Być może lepiej byłoby nieco ograniczyć liczbę dziwnych zbiegów okoliczności, z drugiej jednak strony nadają one książce wielu barw i wielokrotnie przyprawiają nas o szybsze bicie serca. 

"Odezwij się" to niewątpliwie świetnie skonstruowana i dobrze przemyślana powieść. Znakomicie ukazuje ona złożoność ludzkiej natury, trudną, wewnętrzną drogę człowieka w obliczu ogromnej tragedii. Ta książka na długo nie pozwala o sobie zapomnieć, dlatego gorąco polecam ją Waszej uwadze. Warto.

26.02.2019

"Prawdy i tajemnice" Sylwia Trojanowska




Autor: Sylwia Trojanowska
Cykl: Sekrety i kłamstwa (tom 2)
Wydawnictwo: Czwarta Strona
data wydania: 27 lutego 2019






"Prawdy i tajemnice" to drugi tom bardzo interesującej serii Sekrety i kłamstwa. Pierwsza część okazała się nie tylko pomysłowa, ale i szalenie wciągająca, nic więc dziwnego, że oczekiwania wobec kontynuacji były całkiem spore. Na szczęście tym razem autorka stanęła na wysokości zadania i stworzyła opowieść przejmującą i momentami mrożącą krew w żyłach. Niech nie zwiedzie Was piękna i subtelna okładka. W tej książce czekają na Was mroczne historie, które na bardzo długo zapadają w pamięć...

Magdalena spędziła już z dziadkiem wiele czasu i choć poznała wiele historii z jego życia, chyba nadal nie jest przygotowana na to, co jeszcze musi usłyszeć. Ile zła może pomieścić się w życiu jednej osoby? Jak prawda o przodkach Magdaleny zmieni jej dotychczasowe życie? Czy jest jeszcze szansa na pojednanie?

"Prawdy i tajemnice" ma bardzo podobny schemat do pierwszej części serii. Jeden z jej najważniejszych elementów to monologi Ludwika, który wspomina najtrudniejsze dni swego życia. I choć teoretycznie wiemy już, czego możemy się spodziewać, książka w żadnym wypadku nie rozczarowuje. Opowieści stworzone przez autorkę są doprawdy wstrząsające. I choć z jednej strony może lepiej by było o nich nie czytać, czytelnik nie może oderwać się od lektury, tak samo jak Magda nie potrafi przestać słuchać. Poznaje ludzi, którzy doświadczyli niewyobrażalnego okrucieństwa, ale też bohaterów, którzy gotowi byli poświęcić własne życie, by uratować kogoś innego.

Przerażające wspomnienia na szczęście nie wypełniły całej książki, pojawia się tu również wątek miłosny. Wygląda na to, że zarówno dziadek, jak i wnuczka, natknęli się na bardzo wyjątkowe osoby, które sprawią, że ich życie zacznie nabierać o wiele jaśniejszych barw. Co istotne, wątki miłosne są bardzo wyważone i dobrze wpasowane w historię. W żadnym wypadku nie irytują i pozwalają na chwilę oddechu pomiędzy mrocznymi opowieściami z przeszłości.

"Prawdy i tajemnice" bardzo pozytywnie zaskakuje. Choć to kontynuacja, jest co najmniej tak dobra, o ile nie lepsza od pierwszej książki. Jeszcze raz należy podkreślić, że nie jest to delikatna i cukierkowa opowieść, jakiej moglibyście się spodziewać spoglądając na okładkę. W tej powieści przeczytacie o wielu strasznych wydarzeniach, które choć są fikcyjne, mogły zdarzyć się naprawdę i pewnie dlatego robią tak duże wrażenie. Nie muszę chyba dodawać, że z niecierpliwością czekam na zakończenie tej trylogii i wierzę, że czekają mnie kolejne niespodzianki. A póki co polecam Waszej uwadze tę książkę. Warto przeczytać, warto przemyśleć, warto walczyć o lepsze jutro, w którym nie będzie już miejsca na podobne tragedie...

22.02.2019

"Eksperyment Isola" Åsa Avdic




Autor: Åsa Avdic
Tłumaczenie: Wojciech Łygaś
Wydawnictwo: Sonia Draga
tytuł oryginału: Isola
data wydania: 14 marca 2018
ISBN: 9788381102896
liczba stron: 280




Åsa Avdic jest jedną z najbardziej popularnych, szwedzkich dziennikarek i prezenterek telewizyjnych. "Eksperyment Isola" to jej powieściowy debiut, który zyskał uznanie wielu czytelników, zarówno w Szwecji, jak i na całym świecie.

Na jedną z wysp wśród sztokholmskich szkierów trafia siedem osób. Wiedzą, że mają wziąć udział w teście, który wyłoni kan­dydata na lukratywne stanowisko, oferowane przez jedną z tajnych służb. O czym jednak nie wiedzą, mają zostać poddani wyjątkowej próbie, która wykaże, kto z nich potrafi poradzić sobie w najbardziej ekstrymalnych warunkach. Tu do gry wkracza Anna Francis, jedna z najzdolniejszych urzędniczek, na której niestety ciąży poważny błąd popełniony w przeszłości. Udział w eksperymencie ma być dla niej szansą na oczyszczenie kartoteki. Gdy jednak wszystko zaczyna wymykać się spod kontroli, a uczestnicy testu zaczynają znikać w podejrzanych okolicznościach, Anna musi zadać sobie pytanie, gdzie kończy się gra, a zaczyna rzeczywistość. Czy na wyspie pojawił się ktoś, kto pragnie wyeliminować każdego, kogo spotka na drodze?

Pomysł na książkę jest bardzo intrygujący, nic więc dziwnego, że czyta się ją bardzo szybko i odkłada na półkę tylko, gdy jest to naprawdę konieczne. Początkowo wydaje się, że poznaliśmy wszystkie elementy układanki i przyjdzie nam jednynie obserwować zachowania uczestników testu. Sytuacja jednak bardzo szybko się zmienia i trudno się połapać w nieustannie zmieniających się realiach. Nagle okazuje się bowiem, że niektórzy z uczestników otrzymali dodatkowe zadania. O co w tym wszystkim chodzi? To pytanie będziecie sobie zadawać do samego końca. Atmosfera zagęszcza się do tego stopnia, że momentami strach przewrócić kolejną stronę książki. Historię poznajemy z perspektywy dwóch uczestników eksperymentu, co również nie ułatwia nam zadania i nawet jeżeli chcielibyśmy rozwikłać całą zagadkę, pewnie wcześniej czy później, autorka wyprowadzi nas w pole.

Zakończenie nie do końca spełnia oczekiwania, tak jakby autorka sama miała problem z wydostaniem się z wszelkich intryg, które utkała i wybrała drogę na skróty. Niewielką wisienką na torcie jest refleksja na temat nieczystych gierek, stosowanych przez osoby sprawujące najwyższe stanowiska w kraju. Czy wolno ryzykować życie wielu ludzi, by przetestować kandydata do pracy w tajnych służbach? Czy cel uświęca środki? Choć historia jest całkowicie abstrakcyjna, łatwo odnieść ją do naszych realiów. Trudniej odpowiedzieć na pytanie, gdzie powinna przebiegać granica, której nie wolno przekraczać i kto ma prawo, by taką granicę w ogóle wyznaczać.

"Eksperyment Isola" to całkiem udany debiut, pełen napięcia i spektakularnych zwrotów wydarzeń. Książka dostarcza czytelnikowi sporej dawki rozrywki, ale i skłania do refleksji na temat mechanizmów władzy. Całość napisana jest dynamicznie i z polotem. Jestem pewna, że na podstawie tej książki można by również stworzyć bardzo ciekawy film. Zachęcam do lektury.

16.02.2019

"Kwiaciarka" Anna Kasiuk







Autor: Anna Kasiuk
Wydawnictwo: Czwarta Strona
data wydania: 16 stycznia 2019
ISBN: 9788379761036
liczba stron: 400




Porzucenie w miarę bezpiecznego stanowiska w korporacji na rzecz niepewnej kariery pisarza to w dzisiejszych czasach dość odważny krok. Wygląda jednak na to, że w przypadku Anny Kasiuk słuszny. Jej książki szybko zdobyły serca czytelników, a najnowsza z nich, "Kwiaciarka", będąca kontynuacją "Andromedy", z pewnością ich nie zawiedzie. Osoby, które nie miały jeszcze kontaktu z twórczością pisarki nie muszą się jednak martwić - "Kwiaciarkę" można czytać bez znajomości wcześniejszej książki. Ma to nawet swoje plusy, bo historia opowiedziana w tej książce potrafi zaskoczyć...

Judyta należy do tych ludzi, którzy mają szczęście robić to, co sprawia im autentyczną radość. Jest właścicielką kwiaciarni "Lawendowy dzban" i czuje się w tej roli całkowicie spełniona. Niestety jej życie prywatne nie wygląda równie pięknie. Kobieta od lat trwa w związku z człowiekiem, który regularnie ją zdradza i okłamuje. Czy Judyta zdoła się od niego odciąć? Jaką rolę w tej historii odegra Szymon, miłość Judyty z czasów liceum? I dlaczego karteczka znaleziona w skrzynce na pocztę wywraca jej życie do góry nogami? Przed kobietą naprawdę burzliwy okres...

Tytuł i okładka książki sugerują delikatną, romantyczną opowieść, tym bardziej zaskakuje więc to, z czym stykamy się wewnątrz. Toksyczny związek, przemoc, a nawet ciemne interesy - nie takich atrakcji spodziewamy się po opowieści o czarującej, rudowłosej kwiaciarce. I to chyba największy atut powieści, nie jest ani przesłodzona, ani przesadnie naiwna, intryguje już od pierwszych stron i sprawia, że bardzo chce się poznać finał.

Główna bohaterka szybko zyskuje naszą sympatię i szybko zaczyna nam zależeć, by wreszcie była szczęśliwa. Co jednak może stanowić źródło jej szczęścia? To już trudniejsze pytanie. Bo choć na jej drodze staje dawna miłość, Szymon, Judyta wie, że poznał on już smak władzy i nie stronił od ciemnych interesów. Czy z kimś takim można zbudować spokojną i bezpieczną przyszłość? To pytanie towarzyszy czytelnikowi do samego końca, a może nawet po zakończeniu lektury. Kto wie, być może pisarka skusi się na napisanie trzeciego tomu, "Kwiaciarka" otwiera bowiem sporo ciekawych perspektyw. 

"Kwiaciarka" to bardzo udana historia obyczajowa, pełna niespodzianek i intensywnych emocji. To opowieść o tym, że nigdy nie jest za późno na drugi początek i o tym, że nierozwiązane sprawy bardzo lubią powracać do człowieka w najmniej oczekiwanym momencie. Dobrze napisana, trzymająca w napięciu i nieoczywista. Polecam miłośnikom gatunku.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...